#enjoyslowfashion

İLKBAHAR YÜRÜYÜŞÜ | ATÖLYEYE ÇIKAN YOL

Posted by on

istanbul’dan taşınalı neredeyse 2 sene oldu. buranın en güzel zamanının ilkbahar olduğunu söyleyebilecek kadar zaman ve mevsim geçirdik. burası balıkesir’e bağlı, ayvalık’a komşu gömeç’in köyü dursunlu. zeytinliklerin içinde, denizi görme mesafesinde. izole olmasa da oldukça sakin.

atölyeden çıktıktan sonra önümüzde çakıldan 1 kilometrelik bir yol uzanıyor; yürüyüş yolumuz. ufka kadar ekin arazileri, çamlar, selviler, erikler, zeytinler ve tabi bademler. ilkbahar en güzel zaman, dedik ya; nedeni, bu uçsuz yeşilliğe çiçekleri eklemesi.

yolun -atölyeye göre- sonuna doğru badem ağaçlarıyla kaplı bir arazi var. kış aylarında bu arazinin önünden geçmek, geçerken durmak ve derinliklerinde kaybolmak büyük bir zevk. ağaçların siyaha çalan gövdeleri, sanki gökten iple bağlanmış diklikteki dalları ve bir aradalıklarıyla güçlenen doğaları büyülü. öyle ki uzun süre belli bir uzaklığa bakınca o derinlikte yaşayan bir cadının olduğunu bile düşünebiliyorsunuz. amber çiçeği, meyan kökü ve dolunay. baharla birlikte bu coşkulu kasvet dağılıyor. baharla birlikte açan baharlarla tüm bademlik bir anda renge ve sese duruyor; çiçeklerin rengi ve arıların sesi. arıların evi, bademliğin merkezine yerleştirilmiş kovanlar. ağaçlardaki çiçekler döllensin ve meyveye dönsün diye düşünülmüş ustaca bir taktik. ayrıca arka tarafta bir gaz varili ve rüzgar değirmeni var; mart ayı son şakasını yaparken ağaçlar donmasın diye ateş yakılarak sıcak hava üfleniyor. bu denli incelikli düşünülmüş bir araziye hayran olmamak elde değil.

biz çıktığımızda saat 18:00-18:15 oluyor; ışık kırılıyor, hava diniyor. yolda çoban memet’e rastlıyoruz, ve keçilerine. yılın en güzel mevsiminde, günün en büyülü saatinde.

behind the scenes one square meter

← Older Post Newer Post →



Leave a comment

Please note, comments must be approved before they are published